Η ζωή στον πλανήτη απειλείται. Απ’ το Μικρό Πάπιγκο στην Κοπεγχάγη

Το 2012 εκπνέει ο κύκλος ζωής του Πρωτοκόλλου του Κιότο για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών και της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Αρα είναι κατεπείγουσα η ανάγκη για μια νέα συμφωνία, αλλιώς κινδυνεύουμε να τσουρουφλιστούμε! Στις 7 Δεκεμβρίου όλες σχεδόν οι κυβερνήσεις του κόσμου και φυσικά επιστήμονες, δημοσιογράφοι και ενεργοί πολίτες και οργανώσεις από παντού συναντιούνται στην Κοπεγχάγη σε μια Διάσκεψη χωρίς προηγούμενο. Η Διάσκεψη είναι η 15η (COP 15) στη σειρά, που γίνεται στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για το θέμα, με δομή που εδρεύει μόνιμα στη Βόννη της Γερμανίας. Σημαντικό μέρος επιστημονικής υποστήριξης προκειμένου να λαμβάνονται σωστές πολιτικές αποφάσεις προσφέρει μια ανεξάρτητη διακυβερνητική δομή που εδρεύει στη Γενεύη (IPCC) στην οποία συμμετέχει η Παγκόσμια Οργάνωση Μετεωρολογίας (WMO) και το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP). Για να αντιληφθούμε το μέγεθος του ζητήματος, καθώς η κλιματική αλλαγή μεταξύ άλλων δημιουργεί τεράστιες μεταναστευτικές πιέσεις, αλλά και εστίες συγκρούσεων για τον έλεγχο των φυσικών πόρων, στην IPCC δόθηκε το Νόμπελ Ειρήνης 2007. (Για περισσότερες πληροφορίες – επίσημη γραμματεία Διάσκεψης Κοπεγχάγης: COP 15, The Climate Secretariat, The Prime Minister's Office, Christiansborg, Prins Jørgens Gård 11, 1218 København K, Denmark, Tel (+45) 33 92 33 00, Fax (+45) 33 11 16 65, www.erantis.com/events/denmark/copenhagen/climate-conference-2009/index.htm)

Επισκέφθηκα πρόσφατα το Κέντρο Πληροφόρησης του WWF στο Μικρό Πάπιγκο στο Ζαγόρι Ιωαννίνων. Εκεί αγόρασα το λεύκωμα-βιβλίο του Andrea Bonetti Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα, 40 φυσικοί παράδεισοι, ROAD Εκδόσεις 2008, το οποίο ανεπιφύλακτα συνιστώ ως μοναδικής αξίας πηγή ενημέρωσης, οικολογικής παρακίνησης, πατριδογνωσίας και αυτογνωσίας, καθώς και ως μοναδικής αισθητικής έκδοση (πωλείται στα βιβλιοπωλεία). Από την εισαγωγή του Γιώργου Κατσαδωράκη, Επιστημονικού Συμβούλου του WWF Ελλάς, άντλησα το παρακάτω απόσπασμα, άξιο ακόμη και αποστήθισης!:

Σταδιακά συνειδητοποίησα ότι στη σημερινή εποχή, κατά την οποία η πορεία του πολιτισμού κρίνεται, απ’ άκρη σ’ άκρη της γης, στις πόλεις, εκεί που τα ψέματα μπορούν να γίνουν αλήθειες και οι αλήθειες ψέματα μέσα από τη διαστρέβλωση από τους μεσάζοντες, τους πολιτικούς, τα συμφέροντα, και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η φύση, η άμεση επαφή και η γνωριμία μαζί της αποτελούν τη μόνη, σταθερή και αδιαμφισβήτητη αιώνια πηγή αλήθειας και πραγματικότητας. Μια πηγή που μας προσφέρει τη διάσταση και το μέτρο που μας λείπει κυριολεκτικά μέσα στο τεχνητό περιβάλλον των πόλεων και των κομπιούτερ: τη διάσταση της θνητότητας, της ροής και της αλληλεξάρτησης, τη διάσταση ότι και οι ίδιοι υποκείμεθα στους περιορισμούς της φύσης, ότι ζούμε και εξαρτώμαστε από αυτήν και τελικά, την αναγκαία αίσθηση ότι είμαστε αδέλφια και συνοδοιπόροι με όλα τα πλάσματα τούτης της γης. Και είναι η αίσθηση τούτη βασική νομίζω, προϋπόθεση που μας ανοίγει τις πόρτες για να βρούμε τον τρόπο ώστε να αγαπήσουμε και τον άνθρωπο, κάθε άνθρωπο, και να τον αντιμετωπίσουμε ως αδελφό και συνοδοιπόρο. Ναι, ανάμεσα στα άλλα, είναι και η γνήσια αυτογνωσία, που προσφέρει η φύση μέσα από τις απατηλά απλοϊκές εκφάνσεις της, ένα στοιχείο που μας δείχνει τους δρόμους για την ανακάλυψη των ηθικών διαστάσεων των πραγμάτων. Γιατί τα δεινά του σύγχρονου, τεχνολογικά μόνο, προχωρημένου κόσμου οφείλονται στο ότι τόσο η διερεύνηση όσο και η συναίσθηση των ηθικών αυτών αξιών έχουν μείνει τραγικά πίσω. Η φύση αποτελεί το μοναδικό πλαίσιο που είναι, επίσης, απόλυτα δημοκρατικό, διότι οι ποικίλες εκδηλώσεις του είναι πανταχού παρούσες και, άρα η μέθεξη σε αυτές είναι προσιτή στον καθένα, αλλά και το μοναδικό για το οποίο δεν υπάρχει υποψία ότι μπορεί να εξυπηρετεί αλλότριους σκοπούς ή να παρουσιάζεται ως κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι. Η φύση, λοιπόν, ως έκφραση ελευθερίας και αλήθειας, είναι εκεί, είναι γεγονός, και την έχουμε όλοι τόσο ανάγκη. Και η προσπάθεια για την προστασία και τη διατήρηση της φύσης, του πλανήτη και των πλασμάτων που τον κατοικούν, είναι, η πραγματική επανάσταση του 21ου αιώνα, αυτό που χρειαζόμαστε για να μας απομακρύνει από την εικονική πραγματικότητα, τη χαύνωση της περιττής τεχνολογίας, και της κατευθυνόμενης τηλεοπτικής και άλλης ενημέρωσης είναι ένα θεμελιακό κομμάτι του πραγματικού πολιτισμού.

Τέλος πιστεύω ότι αξίζει να δείτε το παρακάτω βίντεο, μην το χάσετε! http://www.timeforclimatejustice.org/

 Κι ακόμη, αν έχετε όρεξη στείλτε τη δική σας κάρτα στον Πρωθυπουργό http://www.wwf.gr/images/pdfs/TaPaidiaStelnounMyinima.pdf

Νίκος Γιαννής