Νέα Δημοκρατία, κόμμα αρχών, ευθύνης και ποιότητας

Ανανέωση 2010

Με την τοποθέτηση μου αυτή στοχεύω:

- να διατυπώσω ανοιχτά και με αίσθημα ευθύνης τη θέση μου για το μέλλον της πατρίδας μου σε σχέση με τη Ν.Δ.

 - σε ένα κόμμα αρχών, το οποίο δηλαδή στηρίζω επί της αρχής, για τις αρχές και αξίες, την ιδεολογία και το πρόγραμμα του και όχι χάριν υποχρέωσης ή προσδοκίας προσωπικής ανταπόδοσης, η πολιτική ως προσφορά, όχι ως καριέρα

- στην ανάκτηση της ποιότητας για να ξαναγεννηθεί η ελπίδα

Η πολιτική κατάσταση της Ελλάδας στις 5.10.2009 προσέφερε μια μοναδική ευκαιρία. Να προβούμε σε έναν νηφάλιο απολογισμό, να εγγραφούμε όλοι από την αρχή και να γράψουμε νέα μέλη απευθυνόμενοι σε όλους τους Έλληνες πολίτες, να συζητήσουμε και ν’ αποφασίσουμε την ιδεολογία και το νέο πρόγραμμα, να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κόμμα για το οποίο θα συμφωνήσουμε τον ρόλο, τα όρια, την οργάνωση και λειτουργία, την ισότιμη συμμετοχή, να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα και τη συμβολή της κοινωνίας πολιτών και των ανεξάρτητων ενώσεων και να συνδεθούμε μαζί τους, ν’ ανασυστήσουμε δηλαδή τη Ν.Δ. και κατόπιν όλοι μαζί να επιλέξουμε τα κατάλληλα πρόσωπα προς εκπλήρωση του σκοπού αυτού. Αυτή η ευκαιρία χάθηκε, τουλάχιστον προς το παρόν.

Αντ’ αυτού, καλούμαστε να επιλέξουμε πρόσωπα, μεταξύ αναμφισβήτητα ικανών και αξίων υποψηφίων, με όρους όμως περιχαράκωσης, εξιδανίκευσης και δαιμονοποίησης, αναπαράγοντας αυτό που πρέπει κατά προτεραιότητα να καταπολεμήσουμε, δηλαδή τις πελατειακές σχέσεις, που στο τέλος βρίσκονται στη βάση της διαπλοκής και της διαφθοράς. Ο καθορισμένος χρόνος ήταν πολύς ώστε να δημιουργηθεί ένα ανεπιθύμητο χάσμα εφόσον επρόκειτο να επιλέξουμε απλώς ένα πρόσωπο, θα ήταν λίγος εάν επρόκειτο να ανασυστήσουμε ένα κόμμα υψηλών προδιαγραφών και διάπλατης ελπίδας. Οι όποιες αλλαγές εξαγγέλλονται, για την αναδιοργάνωση του κόμματος και για την πολιτική του ταυτότητα και κατεύθυνση, δεν δέχομαι να είναι κατά παραχώρηση της όποιας νέας ηγεσίας, αυτό μας προσβάλει ως μέλη και ιδιαίτερα όσοι είμαστε στελέχη, αγωνιστές της κοινωνίας πολιτών, κριτικοί, ανεξάρτητοι και ενεργοί πολίτες, πειθαρχημένοι, όχι όμως υποταγμένοι Ελληνες Ευρωπαίοι. Δεν ταιριάζει σε σύγχρονο κόμμα η διαδικασία εκλογής ηγεσίας ν’ αλλάζει την παραμονή της εκλογής και μάλιστα κατόπιν συμφωνίας των υποψηφίων. Η εκλογή από τη βάση είναι σωστή και θα μπορούσε ακόμη και η συμμετοχή των απλών φίλων να γίνει δεκτή, αλλά θα έπρεπε να έχουν συμφωνηθεί εκ των προτέρων τα αντισταθμίσματα στην παντοδυναμία της ηγεσίας, όπως η απαραίτητη θέσπιση θητείας Προέδρου του κόμματος, εγώ θα πρότεινα δε και ανώτατο όριο ας πούμε δύο τετραετιών, η διαφανής, δημοκρατική, αξιοκρατική και εκ των προτέρων γνωστή και τακτή διαδικασία επιλογής υποψηφίων Βουλευτών αλλά και των κομματικών οργάνων, τακτές κομματικές διαδικασίες διατύπωσης θέσεων, η δημοσιοποίηση και θέσπιση ορίων για όλα τα έσοδα και τις δαπάνες του κόμματος και των υποψηφίων και κυρίως ο «δια ροπάλου» εξοβελισμός όλων των ανεπίσημων χρηματικών ροών και σε είδος παροχοαντιπαροχών!. Χρειαζόμαστε ένα νέο κόμμα, με ισχυρή παρουσία νέων ανθρώπων, με οργανωτική και ιδεολογική συνοχή, με βάσεις στο 2009 και όχι στην εξαιρετική ιστορική περίσταση του 1974 στην οποία οφείλουμε πολλά, ένα «πολυμετοχικό» κόμμα χωρίς ιδιοκτήτες και τιμάρια. Η ενότητα δεν αστυνομεύεται, αποτελεί επίτευγμα τόσων ενσυνείδητων επιλογών και ψυχών όσοι και οι υποστηρικτές του κόμματος. Εγώ δεν έχω να κάνω με κανέναν άλλο παρά μόνον με τη συνείδηση μου. Μαθαίνω τα παιδιά μου γράμματα ώστε να έχουν τα πάντα, αντί να έχουν μπαμπά και να μην έχουν τίποτα.

Η ζωή στον πλανήτη απειλείται. Απ’ το Μικρό Πάπιγκο στην Κοπεγχάγη

Το 2012 εκπνέει ο κύκλος ζωής του Πρωτοκόλλου του Κιότο για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών και της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Αρα είναι κατεπείγουσα η ανάγκη για μια νέα συμφωνία, αλλιώς κινδυνεύουμε να τσουρουφλιστούμε! Στις 7 Δεκεμβρίου όλες σχεδόν οι κυβερνήσεις του κόσμου και φυσικά επιστήμονες, δημοσιογράφοι και ενεργοί πολίτες και οργανώσεις από παντού συναντιούνται στην Κοπεγχάγη σε μια Διάσκεψη χωρίς προηγούμενο. Η Διάσκεψη είναι η 15η (COP 15) στη σειρά, που γίνεται στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για το θέμα, με δομή που εδρεύει μόνιμα στη Βόννη της Γερμανίας. Σημαντικό μέρος επιστημονικής υποστήριξης προκειμένου να λαμβάνονται σωστές πολιτικές αποφάσεις προσφέρει μια ανεξάρτητη διακυβερνητική δομή που εδρεύει στη Γενεύη (IPCC) στην οποία συμμετέχει η Παγκόσμια Οργάνωση Μετεωρολογίας (WMO) και το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP). Για να αντιληφθούμε το μέγεθος του ζητήματος, καθώς η κλιματική αλλαγή μεταξύ άλλων δημιουργεί τεράστιες μεταναστευτικές πιέσεις, αλλά και εστίες συγκρούσεων για τον έλεγχο των φυσικών πόρων, στην IPCC δόθηκε το Νόμπελ Ειρήνης 2007. (Για περισσότερες πληροφορίες – επίσημη γραμματεία Διάσκεψης Κοπεγχάγης: COP 15, The Climate Secretariat, The Prime Minister's Office, Christiansborg, Prins Jørgens Gård 11, 1218 København K, Denmark, Tel (+45) 33 92 33 00, Fax (+45) 33 11 16 65, www.erantis.com/events/denmark/copenhagen/climate-conference-2009/index.htm)

Επισκέφθηκα πρόσφατα το Κέντρο Πληροφόρησης του WWF στο Μικρό Πάπιγκο στο Ζαγόρι Ιωαννίνων. Εκεί αγόρασα το λεύκωμα-βιβλίο του Andrea Bonetti Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα, 40 φυσικοί παράδεισοι, ROAD Εκδόσεις 2008, το οποίο ανεπιφύλακτα συνιστώ ως μοναδικής αξίας πηγή ενημέρωσης, οικολογικής παρακίνησης, πατριδογνωσίας και αυτογνωσίας, καθώς και ως μοναδικής αισθητικής έκδοση (πωλείται στα βιβλιοπωλεία). Από την εισαγωγή του Γιώργου Κατσαδωράκη, Επιστημονικού Συμβούλου του WWF Ελλάς, άντλησα το παρακάτω απόσπασμα, άξιο ακόμη και αποστήθισης!: